Een nieuw lichaam

De nekspieren trekken het hoofd voortdurend naar beneden, waardoor de nekwervels op elkaar blijven liggen. Dit voorkomt dat de nek breekt. Wanneer iemand zichzelf ophangt, rekt de nek uit. Dit kan zo ver gaan dat het lichaam en het hoofd niet meer samenwerken, waardoor het lichaam zijn functies verliest. Het is belangrijk te beseffen dat zelfs een kleine ruimte tussen de nekwervels al schadelijk kan zijn.

Als iemand binnen zes minuten na ophanging van het touw wordt bevrijd, voordat de hersendood intreedt, is er een kans dat het lichaam weer op gang kan komen. Het zou theoretisch mogelijk zijn om een lichaam dat net overleden is te gebruiken en daar het hoofd van een ander op te zetten, mits men snel genoeg handelt. Als men erin slaagt om binnen die zes minuten het hoofd op het andere lichaam te plaatsen, zou het kunnen dat de hersenen van het hoofd in leven blijven.

Hiervoor moet het lichaam al aan de beademingsapparatuur liggen, omdat het lichaam inmiddels dood is. De beademingsapparatuur en de machine die het hart laat pompen, zorgen ervoor dat het bloed blijft circuleren. Wanneer het hoofd correct wordt aangesloten, moet het bloed door het hoofd stromen. De grootste uitdaging is het aansluiten van de slagaders aan beide zijden van de nek, zodat het bloed goed kan doorstromen. Dit kan gedaan worden met een insteekbloedvat, maar snelheid is cruciaal.

Voordat de operatie kan plaatsvinden, is er de mogelijkheid om te experimenteren met een kunsthart en donorbloed. Dit kan bijvoorbeeld uit een reservoir komen, mits de insteekaders correct in de nek zijn aangebracht. Wanneer het bloed uit dit reservoir door het kunsthart naar de hersenen van de patiënt wordt gepompt, moet de patiënt in leven blijven. Het idee is dat de hersenen ons wezen vormen; wij zijn eigenlijk slechts de hersenen. Stel je voor dat de hersenen in een emmer met zuurstofrijk bloed worden geplaatst en dat het bloed voortdurend wordt rondgepompt. Hierdoor blijft de bloedstroom door de hersenen intact, wat essentieel is voor hun functie. Dit betekent dat de persoon in leven moet blijven, zelfs als het alleen zijn hersenen zijn die functioneren. Dit zou kunnen leiden tot een revolutionaire uitvinding: een kunsthart met insteekbloedvaten die in de zijkanten van de nek worden ingebracht, precies in de bloedvaten die naar de hersenen leiden. Dit kunsthart kan het beschikbare bloed effectief rondpompen vanuit een reservoir.

Als de operatie zou mislukken, is het waar dat er ook leven na de dood is. We gaan allemaal naar de hemel, waar het leven voor altijd voortduurt. Dit staat in de Bijbel, het woord van God. In de Bijbel staat ook: "Gij zult niet liegen." Als we deze twee inzichten combineren, kunnen we concluderen dat God de Bijbel heeft geschreven. Het was het eerste boek in de geschiedenis en is op een zeer verheven manier geschreven. Dit moet wel het werk van God zijn geweest, want schrijvers uit die tijd waren nog niet zo ontwikkeld.